حجم تجارت جهانی جوراب تا پایان سال 2014 به بیش از 20میلیارد دلار رسیده است؛ بازاری که آمریکا، چین، ترکیه و کشورهای اتحادیه اروپا هم بزرگترین تولیدکنندگان و هم بزرگترین مصرفکنندگان آن به شمار میروند. بهنحوی که بیش از نیمی از جوراب تولیدی جهان در کشورهای آمریکای شمالی و اروپا مصرف میشود. ارزش مالی واردات جوراب به اتحادیه اروپا در سال گذشته بیش از یک و نیم میلیارد دلار بوده است و بیش از سهچهارم این حجم را چین و ترکیه به این کشورها صادر کردهاند.
ترکیه بیش از 45درصد از این بازار را در اختیار دارد و 35درصد هم به چین تعلق گرفته است و چین به لطف قیمت اقتصادی این میزان را افزایش هم خواهد داد تا جایی که تنها در عرضه جورابهای نخی 79درصد از بازار اروپا را چین تأمین میکند و به نوعی رهبر این بازار به شمار میرود. کره جنوبی، هندوراس، پاکستان و مکزیک نیز دیگر بازیگران عمده تجارت جهانی جوراب هستند. در این میان پاکستان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان جورابهای پنبهای است و بزرگترین صادرکننده این نوع جوراب به آمریکا محسوب میشود. با توجه به آماری که در اختیار داریم چیزی حدود 1100واحد جوازدار و مجاز در این صنف مشغول به فعالیت هستند، ولی آنچه باعث نگرانی فعالان صنف و خود اتحادیه شده است حضور گسترده تولیدکنندگان زیرپلهای در این بازار است. چون این تولیدکنندگان هزینههای قانونی را به دولت و ارگانهای مربوطه نمیپردازند، میتوانند محصولات خود را ارزانتر از آن گروه که قانونی فعالیت میکنند روانه بازار مصرف کنند و همین امر میتواند زمینه حذف تولیدکنندگان بنام را ایجاد کند. تقریبا اواخر دهه 50 شمسی بود که بهعنوان تولیدکننده جوراب با سرمایهای نزدیک به 20هزار تومان فعالیت تولیدی خودم را آغاز کردم و طی این دوران با فراز و نشیبهای گوناگونی دست و پنجه نرم کردم و امروز کارگاهی با ارزش حدود 700میلیون تومان را به همراه شریکم اداره میکنم. آشوری همچنین درباره تعداد پرسنل و میزان تولید کارگاهش به «فرصت امروز» میگوید: با توجه به تعداد دستگاههایی که اکنون در کارگاه داریم روزانه نزدیک به 100جین جوراب در طرحها و رنگهای متفاوت تولید میکنیم که این تعداد تولید با همکاری شش نفر پرسنل همکار ما صورت میگیرد.این درحالی است که اگر از بحث اشتغالزایی مستقیم بگذریم خارج از محیط کارگاه نیز تولید جوراب نیازمند همکاری افراد دیگری در بخشهای مختلف توزیع و فروش است؛ بنابراین اشتغالزایی غیرمستقیم نیز در این میان جایگاه مناسبی داشته و میتوان روی آن حساب ویژه داشت.
قیمت خرید هر یک از دستگاههای بافت جوراب را با کیفیت مناسب و برندهای معتبر تایوانی یا کره جنوبی حدودا 45 میلیون تومان میباشد و اگر فردی تصمیم به ورود به این صنف تولیدی را دارد باید به نوعی برنامهریزی کند تا علاوه بر دریافت مجوزهای صنفی مورد نیاز تمام مراحل تولید را در اختیار خود داشته باشد چون اگر بخشی از کار را به کارگاههای دیگر بسپارد هزینههای تولیدش بالاتر از حد معقول خواهد شد و در نهایت ارزش افزوده کار برایش ناچیز و غیراقتصادی میشود.
بیشتر سود در اختیار واسطهها و عمده فروشان قرار میگیرد به این ترتیب که یک جفت جوراب با جنس مناسب اکنون نزدیک به 2200 تا 2300تومان برای تولیدکننده هزینه خواهد داشت و در نهایت بهصورت عمده 2700تومان فروخته میشود ولی همین جوراب در بازار تک فروشی 8 هزار تومان قیمت میخورد.